حقیقت این است که من

هرگز

در زندگی

سد راه کسی نبوده، نیستم، نخواهم بود.

من می دانم

دیر یا زود به اسمان خواهم پیوست

چشم به راه من نباشید،

با این حال

یقین دارم که بعد از مرگ

دوباره باز خواهم گشت

وصیت واژه های خود را

برای شما باز خواهم خواند.

من این راه را هزاران بار

با باد رفته و با باران باز آمده ام.

مسیری که به منزل سپیده دم می رسد

و شسته تر از شبنم فروردین است.

برای ملاقات با محرمانه ترین ترانه های من

نیازی به جست و جوی هیچ جانبی از این جهان خسته نیست

کافی ست

فقط به خواب گل سرخ اشاره کنید

به رد پای پرنده

به بلوغ باد

به بوی باران...

حتما به رگه های روشنی از اردی بهشت خواهید رسید.

تا ابد

تا ابد

هر شهابی که از سینه آسمان می گذرد

باردار شعری ست

که من یادم رفته است شکارش کنم.