السلام علیک یا ابا عبدالله الحسین
هم ولایتی های عزیز سلام
ضمن آرزوی قبولی عزاداری های شما عزیزان و تشکر از حضور پر شور شما در مراسم عزاداری سالار شهیدان گوشه هایی از مراسمات تاسوعا و عاشورای حسینی به روایت تصویر آماده شده است که از شما دعوت می کنم به تماشای آن بنشینید.
گالری تصاویر محرم 92 روستای دلگشا
در انسانها در حالیکه میزان هیپوکسی برای کلیه ها یکسان است اما میزان ترشح اریتروپوئتین در پاسخ به ارتفاعات بالا متفاوت می باشد.عده ای از محققان اینچنین فرض کردند که این تفاوت در بین اشخاص شاید به دلیل تفاوت در ژنتیک باشد.
مسیر حساس به اکسیژن یک سری از ژنهایی که در ارتباط با هیپوکسی هستند را تنظیم می کند.
این ژنها پروسه های زیر را کنترل می کنند:
Erithropoiesis ; Angiogenesis; Energy Metabolism; Apoptosis and Carcinogenesis
کاهش اکسیژن در کلیه ها عاملی برای ترشح اریترو پوئتین می باشد. پاسخ به هیپوکسی به وسیله یک مکانیم تنظیمی "حساس به هیپوکسی" تعدیل می شود.
تقابل اثر بین اریترو پوئتین وگیرنده آن باعث " همودیمریزاسیون" و فعال شدن یک مسیر انتقالی واحد می شود که این پدیده باعث ایجاد موارد زیر می شود:
- تحریک فعالیت "میتوتیک"
- مهار اشتها
- تمایز سلولهای اختصاصی که باعث تولید اریتروسیت بیشتر می شود.
نتایج مطالعه ارتباطی را بین مارکرهای مرتبط به اریتروپوئتین یا هشت ژن دخیل در تنظیم اریتروپوئتین و پاسخهای متفاوت اریترو پوئتین نسبت به هیپوکسی نشان نداد.
آیا تمرینات در ارتفاعات حفظ می شود؟
قرار گرفتن در ارتفاع 2300 متری و بیش از آن، انجام تمرینات با همان شدت را در سطح دریا تقریبا غیر ممکن می سازد. به عنوان مثال در ارتفاع 4000 متری دونده ها قادر به انجام تمرین به مقدار40% حداکثر اکسیژن مصرفی سطح دریا می باشند در حالیکه در سطح دریا قادر به انجام تمرینات به میزان 80% حداکثر اکسیژن مصرفی می باشند. این کاهش در شدت تمرین مرتبط با ارتفاع باعث می شود که ورزشکاران قادر به رقابت در سطح دریا نباشند ودچار مشکل بشوند.
بررسی تاثیر عادت کردن به ارتفاع بر روی تمرین و عملکرد:
با افزایش ارتفاع از میزان فشار اکسیژن کاسته شده و به تبع آن اکسیژن شریانی کاهش می یابد.
سه استراتژی اصلی برای عادت کردن به ارتفاع ارائه شده است.
1- افزایش برگرداندن ظرفیت هوازی بر اساس تولید " آدنوزین تری فسفات" و افزایش میزان اکسیژن خون.
2- افزایش میزان انرژی با افزایش میزان حداکثر اکسیژن مصرفی بر اساس شیفت متابولیسم کربوهیدرات.
3- افزایش در کارآئی مکانیکال به دنبال افزایش حداکثر اکسیژن مصرفی.
افزایش در میزان هموگلوبین همراه با افزایش غلظت اکسیژن باعث برگشت میزان اکسیژن شریانی می شود.
طی انجام تمرینات ساب ماگزیمال در ارتفاعات تغییری در میزان حداکثر اکسیژن مصرفی نسبت به سطح دریا ایجاد نمی شود. به دنبال خو گرفتن به ارتفاع برون ده قلبی وحجم ضربه ای قلب کاهش می یابد. به علاوه، فشار سیستمیک شریانی و مقاومت عروقی اندام تحتانی شاید به دلیل افزایش فعالیت سیستم سمپاتیک افزایش می یابد.
همچنین عادت کردن به ارتفاع باعث افزایش گلوکز خون در طی تمرین و کاهش چربی می شود.
در سطح عضله، ترکیب نوع فیبر عضله، محل فیبر وتعداد عروق در فیبر طی عادت به ارتفاع تغییر نمی یابد.
به طور مشابه، به استثنائ افزایش در " هموکیناز" و کاهش در" فسفوفروکتوکیناز" تغییراتی در پتانسیل متابولیکی دیده نمی شود. به طور جالب میزان پاک شدن لاکتات افزایش می یابد.
کاهش در برون ده قلبی به دنبال عادت به ارتفاع دیده می شود. که این امر باعث کاهش کار قلب شده که به تبع آن افزایش ویسکوزیته خون را به دنبال افزایش در حجم سلولهای قرمز و کاهش حجم پلاسما می شود.
عادت به ارتفاع باعث بهبود انرژی عضله در حال فعالیت و کاهش تجمع مواد متابولیکی مانند لاکتات می شود.
همچنین کاهش در میزان اکسیژن مصرفی حداکثر در طی تمرین بیانگر افزایش در کارآئی مکانیکال می باشد.
افزایش در کارآئی مکانیکال به تنهائی توسط افزایش در کربوهیدرات توجیه نمی شود بلکه این حالت به بهبود در کارآئی پروسه های " تحریک- انقباض" در طی پروسه انقباض مربوط می شود.
به طور جالب هر دو آنزیم زیر که در هیدرولیز " آدنوزین تری فسفات" نقش دارند کاهش می یابند.
1.Na+K+_ ATPase
2.SR Ca2_ ATPase
کاهش در آنزیم اول باعث اختلال در تحریک پذیری غشائ یا ایجاد خستگی زودرس در طی تمرینات طولانی مدت می شود. به علاوه این آنزیم در تنظیم اسمولالیته وحجم سلول که هر دو در متابولیسم پروتئین مهم هستند، دخالت می کند. در حقیقت اختلال در مایع و الکترولیت که در ارتفاعات دیده می شود به دلیل مهار در این آنزیم می باشد.
آنالیز بافت گرفته شده از عضله واستوس لترالیس یک فرد متعلق به کوههای آلپ در قبل وبعد از صعود به کوه اورست یک کاهش درمنطقه فیبر و کاهش در حجم میتوکندری را نشان داد.اگرچه نسبت عروق عضله به منطقه فیبر افزایش پیدا کرده بود، اما این افزایش در اثر ایجاد عروق نبود بلکه در اثر کاهش منطقه فیبر بود.
آنالیز بیوشیمیائی نشان داد که در حالیکه پتانسیل برای انتقال فسفات و انرژی و انجام گلیکولیز حفظ می شود، امادرحدود 25 % کاهش در آنزیمهای میتوکندری دخیل در فسفریلاسیون اکسیداتیو، بتا اکسیداسیون و اکسیداسیون کتون بدن دیده می شود.
افراد بومی در ارتفاعات یک کارآئی مکانیکال خوبی را در طی کار نشان می دهند.این افزایش در کارآئی به دلیل افزایش در کربوهیدرات و کاهش انرژی مورد نیاز جهت پروسه های تحریک- انقباض می باشد.
یک مطالعه نشان داد که تمرین در ارتفاع 2700 متری باعث افزایش در میتوکندری عضله وخونرسانی آن می شود که بستگی به نوع عضله و ظرفیت بافری آن دارد.
همچنین یک مطالعه دیگر نشان داد که تمرین در ارتفاعات بالا(3600 متر) باعث ایجاد تطابقهای سلولی می شود. در این مطالعه انجام تمرینات تحملی باعث افزایش نسبت عروق عضله به فیبر، تراکم مویرگی و تراکم میتوکندری شده بود که این تغییرات همراه با افزایش میزان اکسیژن مصرفی حداکثر بود.
نویسنده: فیزیوتراپیست احسان قاسمی دانشجوی دکترای تخصصی فیزیوتراپی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تهران
استرس و فشار ارتفاعات باعث محدودیت قابل توجهی در ظرفیت تمرین وعملکرد فیزیولوژیک می شود. حتی در ارتفاعات پائین تنظیمات بدنی قادر نیست که کاهش فشار اکسیژن را جبران کند و باعث کاهش ظرفیت تمرین می شود.
* ظرفیت هوازی:
ظرفیت هوازی به صورت پیشرونده در ارتباط مستقیم با کاهش اکسیژن شریانی در اثرافزایش ارتفاع کاهش می یابد.
در زنان ومردان تمرین نکرده و تمرین کرده به ازائ هر 305 مترافزایش ارتفاع مقدار اکسیژن مصرفی حداکثربین 5/1% تا 5/3% کاهش می یابد.
*فاکتور های گردش خون:
حتی بعد از چند ماه صعود به ارتفاعات، ظرفیت هوازی هنوز به طور قابل توجهی کمتر از سطح دریا می باشد.این حالت به دلیل کاهش کارآئی سیستم گردش خون در تمرینات متوسط تا شدید می باشد.
کاهش در حجم ضربه ای قلب در ارتفاعات باعث کاهش برون ده قلبی می شود. در تمرینات بالا، کاهش در خروجی قلب حداکثر بعد از حدود یک هفته در ارتفاعات 3048 متری یا بالاتر اتفاق افتاده وتداوم می یابد.
کاهش در جریان خون حین انجام تمرین حداکثر در اثر ترکیبی از دو عامل کاهش ضربان قلب و حجم ضربه ای قلب اتفاق می افتد. حتی بعد از چهار هفته اقامت در ارتفاعات عملکرد تحملی به طور قابل توجهی کمتر از سطح دریا می باشد.
بهبودی مختصر در تحمل افراد مستقر در ارتفاعات طی پروسه عادت کردن به دلیل افزایش در موارد زیر اتفاق می افتد:
1- افزایش در ونتیلاسیون
2- افزایش غلظت اکسیژن شریانی
بررسی تاثیر تمرین در ارتفاعات بر روی میزان هموگلوبین:
چندین مطالعه نشان داده اند که میزان هموگلوبین کلی بعد از تمرینات معمولی در ارتفاعات در حدود 6 تا9 % افزایش می یابد.اما مطالعاتی هم وجود دارد که این افزایش را نشان نمی دهد.
میزان هیپوکسی به عنوان یک فاکتور مهم در تطابق اریتروپوئتین نقش بازی می کند که انتخاب ارتفاع منا سب و مدت زمان اقامت در ارتفاعات جزئ فاکتورهای مهم می باشند.
در یک مطالعه که 7 مرد ورزشکار با میانگین سنی 20 سال در آن شرکت داشتند به مدت 21 روز در یک کمپ در ارتفاع 1816 متر زندگی کردند و تمرینات خود را در ارتفاع 2400-1800 متر انجام می دادند.
در این مطالعه تفاوت معنی داری در میزان کلی هموگلوبین بعد از رفتن به ارتفاع دیده نشد. به علاوه آنالیز حجم سلولهای قرمز، حجم پلاسما و حجم خون یا میزان تمرکز هموگلوبین یا هماتوکریت تفاوت معنی داری را نشان نداد.اطلاعات حاصل، این تئوری را که میزان هیپوکسی برای تطابق سیستم اریتروپوئتین لازم است را تائید کرد. همچنین نتایج این مطالعه این فرضیه را که ارتفاع بالا در حدود 2500-2100 متر ممکن است باعث افزایش فعالیت سیستم اریتروپوئتین بشود را تائید می کند.
ارتباط بین تمرین در ارتفاعات وبهبود عملکرد در سطح دریا:
عادت کردن به ارتفاعات باعث بهبود ظرفیت تمرین در ارتفاعات می شود. اما انجام تمرینات در ارتفاعات و تاثیر آن بر روی حداکثر مصرف اکسیژن و عملکرد تحملی بلافاصله بعد از برگشت به سطح دریا مبهم می باشد.
تطابق یافتن در ارتفاعات وایجاد تغییر در جریان خون موضعی، عملکرد سلولی و افزایش جبرانی در اکسیژن خون باید باعث افزایش عملکرد در سطح دریا بشود اما متاسفانه تحقیقات قبلی به طور کامل این امکان را بررسی نکرده اند.
ارتفاعاتی در حد 580 مترممکن است تاثیری بر روی برخی پارامترهای عملکرد فیزیکی داشته باشد.
مطالعات قبلی نشان می دهند که تطابق به هیپوکسی در شرایط استراحت ویا در طی تمرین باعث ایجاد اثرات مثبت بر روی برخی سیستمهای فیزیولوژیک می شود. یک مطالعه نشان داد که عادت کردن به هیپوکسی تاثیر مثبتی بر روی ضربان قلب ساب ماگزیمال و سرعت لاکتات دارد اما تاثیر کمی بر روی دیگر پارامترهای عملکرد دارد.
یک مطالعه نشان داد که بعد از عادت کردن به ارتفاع تطابقهای مثبتی در سیستمهای خونی و تنفسی ایجاد می شود.
همچنین یک مطالعه دیگر یک افزایش در میزان اکسیژن مصرفی حداکثروتعداد میتوکندریها را گزارش کرد.
به طور مثال ارتفاعاتی مانند "جانز برگ" آفریقای جنوبی (1600 متر) تاثیر مهمی در عملکرد راگبی با توجه به بهبود در توان و تحمل دارد. به طور آشکار بازیکنان راگبی که در سطح دریا تمرین می کنند در انجام مسابقات در آن ارتفاعات دچار مشکل می شوند.
نشان داده شده است که قرار گرفتن در یک محیط با هیپوکسی متوسط وانجام تمرینات تحملی برروی تهیه مواد ضروری اثر گذاشته ومی تواند به عنوان یک برنامه درمانی برای جلوگیری از بیماری دیابت و متابولیک قلمداد شود .
گزارش شده است که ایجاد کربوهیدرات در طی تمرین در ارتفاعات بالا نسبت به سطح دریا افزایش می یابد.
فعالیت فیزیکی بر روی تهیه مواد ضروری نه تنها در طی تمرین بلکه در زمان ریکاوری بعد از تمرین هم تاثیر گذار است که این اتفاق در افراد دچار اختلالات متابولیک مهم می باشد.
یافته های یک مطالعه که در ارتفاع متوسط انجام گرفت به شرح زیر بود:
- فعالیت تنفسی در طی تمرین و زمان ریکاوری بعد از تمرین در ارتفاعات متوسط بیش از سطح دریا بود.
- غلظت چربی آزاد و گلیسرول در طی تمرین و زمان ریکاوری بعد از تمرین در ارتفاعات متوسط کمتر از سطح دریا بود.
- غلظت اپی نفرین و نور اپی نفرین در طی تمرین و زمان ریکاوری بعد از تمرین در ارتفاعات متوسط بیش از سطح دریا بود.
میزان حداکثر مصرف اکسیژن در بازگشت به سطح دریا:
ظرفیت هوازی به طور قابل توجهی بعد از بازگشت از ارتفاعات بهبود نمی یابد.
در مقایسه با اندازه گیریها در قبل از صعود به ارتفاعات که بر روی دونده های جوان انجام گرفت نشان داده شد که بعد از
18 روز در ارتفاع3100 متری تفاوت قابل توجهی در اکسیژن مصرفی حداکثر حاصل نشد.
به علاوه انجام تمرینات در ارتفاع در مقایسه با انجام همان تمرینات در سطح دریا مزایای بیشتری ایجاد نمی کند. اما همانطور که قابل انتظار است در گروهی که در ارتفاع تمرین کرده بودند عملکرد فیزیکی بهتر شده بود.
برخی تغییرات فیزیولوژیک ایجاد شده در اثر اقامت طولانی در ارتفاعات در تضاد با دیگر تطابقها عمل می کنند.
به عنوان مثال کاهش ضربان قلب حداکثر و حجم ضربه ای که در اثر اقامت طولانی در ارتفاعات ایجاد شده و بلافاصله بعد از حضور در سطح دریا افزایش نمی یابد در تضاد با افزایش ظرفیت انتقال اکسیژن در خون می باشد.
برخی شواهد برای افزایش عملکرد تحملی در سطح دریا به دنبال قرار گرفتن در ارتفاعات وجود دارد اما تاثیر قرار گرفتن در ارتفاعات به صورت مصنوعی و شبیه سازی شده مشخص نیست.تغییر در عملکرد تحملی به دنبال تغییر در میزان هموگلوبین و به دنبال آن بهبود در نقل و انتقال اکسیژن ایجاد می شود. به علاوه یک ژنوتیپ برای ژن " آنزیم مبدل آنژیوتانسین" که یک نقش در تطابق به ارتفاع دارد پیدا شده است.
دریک مطالعه 10 نفر دونده در واحدهایی که دارای شرایط مشابه ارتفاع بودند به مدت 4هفته و برای حداقل 10 ساعت قرار گرفتند.نتایج حاصل از این مطالعه موارد زیر را نشان داد:
- قرار گرفتن در ارتفاعات مصنوعی و شبیه سازی شده تحریک کافی را برای بهبود عملکرد در سطح دریا ایجاد نمی کند.
- اثرات بر روی عملکرد در هفته های پنجم ونهم با استفاده از تست لاکتات بعد از استفاده از این واحدها دیده نشد.
- اطلاعات حاصل ازژنوتیپ آنزیم مبدل آنژیوتانسین یک شواهد روشنی از پاسخ فرد نسبت به ارتفاع را نشان نداد.
محیطهای هیپوکسیک مانند ارتفاعات باعث تحریک کلیه ها و ترشح اریتروپوئتین شده که این خود باعث افزایش تعداد سلولهای قرمز خون ومیزان حداکثر اکسیژن مصرفی در سطح دریا می شود.
این عقیده وجود دارد که ما زمانی به نتایج مطلوبی می رسیم که افراد در ارتفاع حدود 2500 متر زندگی کنند اما تمرینات خود را در ارتفاعی نزدیک به سطح دریا انجام دهند. مطالعات نشان داده است که استفاده از یک مدل
به مدت 4 هفته باعث ایجاد نتایج خوبی می شود. Living High & Training Low
یک مطالعه نشان داد که خوابیدن در یک شرایط هیپوکسی متوسط (3000-2650 متر) برای بیش از 23 روز ممکن است از نظر پراکتیکال مزایایی را برای ورزشکاران نخبه داشته باشد اما باعث افزایش هموگلوبین یا میزان اکسیژن مصرفی حداکثر نمی شود.
نویسنده: فیزیوتراپیست احسان قاسمی دانشجوی دکترای تخصصی فیزیوتراپی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تهران
سوره یونس / آیه 25
وَاللّهُ يَدْعُو إِلَى دَارِ السَّلاَمِ وَيَهْدِي مَن يَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ
خداوند شما را به مرکز سلامتی، دعوت می کند
و افراد شایسته را به راه مستقیم هدایت کند.
ابن عباس در تفسیر این آیه گوید : خداوند شما را به دارالسلام دعوت می کند
یعنی که هرکس را بخواهد به صراط مستقیم هدایت کند و
صراط مستقیم یعنی ولایت علی بن ابی طالب.
عید سعید غدیر خم ، عید ولایت
بر همه عاشقان مولا امیرالمؤمنین مبارک باد
هم ولایتی عزیز سلام
ضمن تبریک اعیاد قربان و غدیر ، در بخش تدوین فرهنگ لغت نوبت به حروف (خ) و (د) رسیده است.
لذا از همه شما عزیزان خواهشمندیم لغاتی که در لهجه نائینی با این دو حرف شروع می شود را با ترجمه فارسی برایمان ارسال نمائید.
همچنین از عزیزانی که در بخش های قبل همراه ما بودند کمال تشکر را می نمائیم و لغات مربوط به بخش قبل را می توانید در ادامه مطلب مطالعه بفرمائید.
پلهای ارتباطی ما :
سامانه پیامک دلگشا: 3000531258
رایانامه: h.rezaeizade@gmail.com
تلفن پاسخگو: 09131107507
با تشکر
مدیریت پایگاه اینترنتی دلگشا
فاکتور های مهم قابل پیشگیری در صعود به ارتفاعات:
* فعالیت زیاد: تلاش و فعالیت زیاد یک فاکتور خطرزائ برای ابتلائ به بیماری کوه زدگی است.
همچنین فعالیت زیاد و سرما باعث افزایش فشار عروق ریوی و بدتر شدن ادم ریوی می شود.
* هیدراسیون: دهیدراسیون هم عاملی برای ایجاد بیماری حاد کوه زدگی می باشد.
هوای ارتفاعات خشک ، تعداد تنفس بالا ونفس کشیدن از راه دهان شایع است.بنابراین کوه نوردان باید حداقل 3 تا4 لیتر آب در روزهایی که در حال صعود هستند مصرف کنند و از خوردن نوشیدنیهای کافئین دار والکل بپرهیزند. در روزهای استراحت میزان مصرف مایعات اندکی کم می شود.
* عفونت: عفونتهای مجاری تنفسی فوقانی در ارتفاعات شایع است. شواهدی وجود دارد که این عفونتها باعث افزایش عفونت حاد ریوی می شود.
در ارتفاعات، عفونتهای مجاری فوقانی تنفسی ممکن است باعث دهیدراسیون بشود. بنابراین برای جلوگیری از دهیدراسیون باید میزان خوردن آب مناسب باشد.
* رژیم غذائی: یک رژیم غذائی پر کربوهیدرات برای ارتفاعات توصیه می شود.
ارتفا عات بیش از 3050 متر باعث ایجاد علائم بیماری کوه زدگی و ایجاد علائم غیر طبیعی در خلقیات افراد میشود. این تغییرات در طی روزهای اول ودوم شدید است ودر دو روز بعد از آن کاهش می یابد.
در ارتفاعات اغلب کاهش اشتها وکاهش تحمل نسبت به غذا وجود دارد. غذاهای چرب باعث کاهش اشتها می شوند. تهوع ناشی از ارتفاع هم باعث کاهش جذب غذا می شود. در نهایت افزایش فعالیت فیزیکی به دنبال کسب انرژی نا کافی باعث کاهش وزن بدن می شود.
مطالعات قبلی نشان داده اند که استفاده از مکملهای کربوهیدرات در ارتفاعات موثرند و باعث کاهش شدت علائم کوه زدگی می شوند.
یک رژیم غذائی سرشار از کربوهیدرات باعث باز سازی ذخایر گلیکوژن کبد و عضله و بهبود عملکرد فیزیکی شخص می شود. همچنین شواهدی وجود داردکه بهبود ظرفیت تحملی افراددر عادت کردن به ارتفاع در نتیجه تاخیر در تهی شدن ذخایر گلیکوژن عضله حاصل می شود. رژیمهای غذائی سرشار از کربوهیدرات باعث تحریک ونتیلاسیون و افزایش فشار اکسیژن شریانی و آلوئولار می شود.
نتایج یک مطالعه نشان داد که استفاده از کربوهیدرات به عنوان مکمل غذائی در افراد صعودکننده به ارتفاعات مناسب می باشد.همچنین استفاده از این مواد به صورت نوشیدنی موثرتر است وباعث کاهش علائم بیماری کوه زدگی می شوند.
* اشعه ماورائ بنفش: این اشعه به اندازه4% به ازائ 300 متر افزایش در ارتفاع ، افزایش می یابد. با توجه به این فرمول ، میزان اشعه ماورائ بنفش در قله اورست تقریبا 70% بیشتر از سطح دریا می باشد.
این افزایش اشعه با اشعه منعکس شده از برف ترکیب می شود واشعه زیادی وارد چشم می شود. بنابراین کوهنوردان دچار آفتاب سوختگی و کوری ناشی از برف در ارتفاعات می شوند که برای آنها ضروری است که از عینکهای ضد آفتاب مخصوص استفاده کنند.
خواب در ارتفاعات: افراد صعود کننده به ارتفاعات دارای خواب مناسبی نمی باشند.
کیفیت خواب کم کم با خو گرفتن به ارتفاعات بهتر می شود.
یک استراتژی عمومی برای تطابق ورزشکاران رشته های مختلف ورزشی است."Live-high & Train-Low"
در این حالت ورزشکاران در یک محیط طبیعی یا شبیه سازی شده مشابه ارتفاع متوسط (3000-2200 متر) می خوابند ودر طول در سطح نزدیک دریا تمرین می کنند. در این حالت یک تطابق نسبت به هیپوکسی بدون وارد آمدن شدت تمرین خاص تجربه می شود.
کیفیت خواب می تواند به طور منفی در اثر هیپوکسی و اختلال در تنفس در ارتفاعات بالا (5050-3500 متر) تحت تاثیر قرار بگیرد.این مشکلات تنفسی حتی در ورزشکارانی که در ارتفاعات شبیه سازی شده می خوابند، دیده شده است.
اگرچه مطالعاتی تاثیر کمی ازاثر محرومیت از خواب بر روی عملکرد ورزشکاران را نشان دادند. اما نمی توانیم تاثیرات دراز مدت هیپوکسی رابر روی ظرفیت تمرین در نظر نگیریم.
نویسنده: فیزیوتراپیست احسان قاسمی دانشجوی دکترای تخصصی فیزیوتراپی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تهران
عید بندگی مبارک باد
اطلاعیه !!!
همزمان با سراسر کشور دعای پر فیض عرفه در عصر روز سه شنبه 23 مهرماه 1392 مصادف با 9 ذیحجه رأس ساعت 15 در گلستان شهدای روستای دلگشا برگزار می گردد.
از همه عزیزانی که توانایی شرکت در این مراسم را دارند دعوت می شود با حضور خود رأس ساعت مقرر در کنار تربت پاک شهیدان ، بر شور این مجلس پرفیض بیافزایند.
بد کار را با پاداش دادن به نیکوکار, آزار ده!
حکمت 178 _ روش نابود کردن بدی ها
بدی را از سینه ی دیگران, با کندن آن از سینه ی خود, ریشه کن نما!
حکمت 179 _ لجاجت و سستی اراده
لجاجت, تدبیر را سست می کند.
مشکلات پزشکی مربوط به ارتفاعات:
دراثرکاهش فشار اکسیژن یک سری از مشکلات پزشکی ایجاد می شود که برخی از انواع خفیف آن طی چند ساعت یا چند روز از بین می روند و برخی از آنها شدید بوده و باعث کاهش قابل توجه در صحت و سلامتی افراد می شود.
سه مشکل پزشکی مهم در این افراد به شرح زیر می باشد:
a) Acute Mountain Sickness (AMS)
b) High-Altitude Pulmonary Edema (HPE)
c) High-Altitude Cerebral Edema (HCE)
الف) بیماری کوه زدگی حاد:
علی رغم واکنشهای دفاعی بدن در مقابل ارتفاع، خیلی از افراد یک ناراحتی تحت عنوان بیماری کوه زدگی حاد را در طی روز های اول صعود به ارتفاعات 3048 متری یا بیشتر تجربه می کنند.
علائم معمولا شامل سردرد (در اثر گشاد شدن عروق مغز)، سرگیجه، تهوع، استفراغ، اختلال دید، بی خوابی و ضعف عمومی می شود. در افرادی که از این نوع بیماری رنج می برند، حتی تمرین متوسط هم غیر قابل تحمل می شود. به تدریج در اثر عادت کردن به محیط علائم کم شده و ممکن است از بین بروند.
در افرادی که صعودشان به آرامی انجام می گیرد در اثر خو گرفتن تدریجی احتمال ایجاد این بیماری کاهش می یابد.
راهکارهای مختلفی برای صعود تدریجی مطرح شده است که برخی از آنها می گویند 300 متر تا600 متر صعود برای هر شب مناسب است وحداقل یک شب فاصله برای مرحله بعد صعود به منظور ایجاد عادت کافی است.
بیمارانیکه یک سابقه بیماری ناشی از ارتفاع را در قبل دارند احتمال ایجاد بیماری مجدد بیشتر است.
در مراحل اولیه صعود به ارتفاعات ممکن است اشتها کم بشود ودر نتیجه میزان انرژی وارد شده به بدن کم شود و به تبع آن میزان توده بدن حدود 40% کاهش یابد. کاهش حس تشنگی هم باعث ایجاد هیپو هیدراسیون می شود.
در مراحل اولیه صعود به ارتفاعات افراد یک رژیم غذائی کم نمک و هیدرات کربن زیاد را ترجیح می دهند. وجود هیدرات کربن کافی باعث تامین انرژی مناسب می شود.
به طور کلی رژیم غذائی هیدرات کربن زیاد اثرات زیر را دارد:
- باعث افزایش تحمل کوهنورد می شود.
- شدت بیماری کوه زدگی را کاهش می دهد.
- کاهش عملکرد فیزیکی بدن در طی مراحل اولیه صعود به ارتفاعات را کم می کند.
ب) ادم ریوی ناشی از ارتفاع:
به دلایل نامشخص تقریبا 2% از کوهنوردان حرفه ای در ارتفاعات بالاتر از 3048 متر یک حالت شدید از بیماری کوه زدگی تحت عنوان ادم ریوی ناشی از ارتفاع را تجربه می کنند.
علائم معمولا در طی 12 تا96 ساعت بعد از صعود به ارتفاعات تظاهر می یابد. تجمع مایع در مغز وریه ها یک عامل تهدید کننده زندگی می باشد.در ابتدا علائمی مانند خستگی عمومی، تنگی نفس، درد در ناحیه جناغ سینه، سردرد، تهوع، سرفه خشک و عفونت ریوی به صورت خفیف اتفاق می افتد. انتقال بیماران به ارتفاعات پایین تر از ناتوانی شدید و حتی مرگ آنها جلوگیری می کند.
ج) ادم مغزی ناشی از ارتفاع:
در صورت درمان نشدن، افزایش فشار مغزی باعث رفتن بیمار به کوما ودر نهایت مرگ بیمار می شود.
ادم مغزی در 1% افراد صعود کننده به ارتفاعات بیش از 2700 متر اتفاق می افتد.
علاوه بر سردرد و خستگی شدید ، این حالت باعث اختلال بینایی، اختلال عملکرد روده ومثانه، کاهش هماهنگی عضلات تنه، فلج یک طرفه بدن، رفلکسهای ضعیف و اختلال ذهنی می شود.
ادم مغزی شاید در اثر گشاد شدن عروق مغز و بالا رفتن فشار هیدرواستاتیک مویرگی است که ایجاد می شود.
وجود ادم مغزی ممکن است باعث تخریب ساختار مغزی و ایجاد علائم شدید بشود.
به دلیل مشکل در تشخیص و درمان این بیماران در ارتفاعات، آنها باید سریعا به ارتفاعات کمتر و مراکز مجهزتر انتقال یابند.
مشکلات قلبی- عروقی در افراد صعود کننده به ارتفاعات:
در معرض ارتفاع متوسط قرار گرفتن باعث ایجاد یک سری اثرات فیزیولوژیک حاد مانند کاهش غلظت هموگلوبین ، افزایش در تنفس و افزایش فعالیت سیستم سمپاتیک می شود که بعد از چند روز اقامت در اثر عادت کردن به حالت طبیعی بر می گردد.
بنابراین افراد سالمند و بیماران قلبی- عروقی به طور منفی تحت تاثیر قرار می گیرند. البته مطالعات جدید نشان داده است که ارتفاعات متوسط برای افراد سالمند قابل تحمل است. اما در بیماران قلبی-عروقی مانند بیماری عروق کرونر و فشار خون شریانی مشکلاتی برای بیماران ایجاد می شود.
در یک مطالعه که برروی بیماران مبتلا به سندرم متابولیک انجام گرفت. اندازه گیری میزان جریان خون در اثر گشاد شدن عروق نشان داد که در طی یک حضور کوتاه مدت در ارتفاع متوسط (1700 متر) این فاکتور دچار تغییر نمی شود.
همچنین این فاکتور به طور قابل توجهی بعد از 3 هفته حضور در ارتفاع متوسط کاهش یافت که بعد از حضور در ارتفاعات پائین تر (576 متر) به حالت طبیعی برگشت.
ازیک طرف فعالیت فیزیکی منظم و قرار گرفتن در یک ارتفاع متوسط در حدود2500 متر باعث افزایش سرخوشی وافزایش طول عمر می شود. از طرف دیگر، انجام تمرینات جدید و قرار گرفتن یکباره در ارتفاعات جدید باعث ایجاد اتفاقات قلبی- عروقی خطرناک در افراد با ریسک بالا می شود.
مرگ ومیر در طی فعالیتهای کوهنوردی به عواملی مانند نوع فعالیت، جمعیت در معرض خطر، میزان تمرین افراد و ارتفاع بستگی دارد.
نتایج یک مطالعه در سال 2010 نشان داد که مرگ قلبی ناگهانی مهمترین عامل در مرگ مردان بیش ار34 سال در طی زمان فراغت صعود به ارتفاعات مانند انجام اسکی وهاکی در سراشیبی می باشد.
وجود سابقه سکته قلبی یک فاکتور خطرزائ برای ایجاد مرگ قلبی ناگهانی مخصوصا در طی اسکی و انجام فعالیتهای جدید در طی روز های اول صعود به ارتفاعات می باشد.
به نظر می رسد که آمادگی بدنی کم و انجام فعالیتهای بدنی عادت نشده بیش از افزایش ارتفاع در ایجاد مرگ قلبی ناگهانی دخیل باشند.
هورمونها و بارداری در ارتفاعات:
استفاده از قرصهای ضد بارداری ممکن است باعث افزایش ترومبوز در ارتفاعات بشود. به خصوص زمانیکه شرایطی مانند دهیدراسیون، پلی ستمی و استاز خون وجود داشته باشد.
مسائلی که در مورد بارداری ممکن است در اثر ارتفاع ایجاد شود شامل مواردی مثل سقط خود بخودی، تشنج، افزایش فشار خون و جدا شدن جفت می شود.
The Union International Association dAlpinisme ( UIAA)
انجمن فوق نظرات زیر را درباره زنان باردار ارائه کرده است:
- در زنانیکه احتمال ایجاد سقط جنین، تشنج دوران بارداری و جدا شدن جفت بالا است،رفتن به ارتفاعات ممنوع است.
- در زنان باردار قبل قبل از شروع تمرینات در ارتفاعات به 2تا3 روز عادت کردن به محیط وقت لازم است و اگر قصد انجام تمرینات شدید را دارند این زمان باید به 2 هفته افزایش پیدا کند.
- در صورت وجود فشار خون مزمن، آنمی، اعتیاد به سیگار و وجود بیماری قلبی-تنفسی زنان نباید تا 20هفته بعد از زایمان به ارتفاعات بروند.
نویسنده: احسان قاسمی دانشجوی دکترای تخصصی فیزیوتراپی دانشگاه شهید بهشتی تهران
هم ولایتی عزیزم سلام
امیدوارم که خوب و خوش و خرم باشی . نوبتی هم باشه نوبت فرهنگ لغات رایج در دلگشا هست. بعد از یکی دو ماه وقفه در این قسمت امروز میخوایم فعالیتمون را ادامه بدیم البته با کمک شما دوست عزیز.
و اما در ادامه پرداختن به لغات نوبت میرسه به کلماتی که با حرف "چ" و "ح" شروع میشن. پس همین الآن دفتر و خودکار بردارید و شروع به نوشتن کنید و بعد از اون هم برا ما ارسال کنید.
پلهای ارتباطی ما :
سامانه پیامک دلگشا: 3000531258
رایانامه: h.rezaeizade@gmail.com
تلفن پاسخگو: 09131107507
اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يُحْيِي الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا
توجه کنید که خداوند زمین مرده را زنده می کند........
امام صادق (ع) فرمودند « مرگ زمین یعنی مرگ ساکنان آن، که همان کفر است و خداوند با ظهور حجه ابن الحسن (عج) عمل را برپا می کند و اهل زمین زنده شوند.»
در این پست صورتجلسه هیئت امنای مسجد جامع دلگشا به درخواست اعضای هیئت امنا براتون می نویسم . در صورتی که نظر خاصی درباره این مطلب دارید میتونید همینجا بنویسید تا به اطلاع هیئت امنا رسونده بشه.
با نام و یاد حضرت حق باریتعالی
جلسه هیئت امنا مسجد دلگشا در تاریخ 1392/06/01 در محل مسجد مذکور با حضور کلیه اعضا محترم آقایان حاج عباس نادری کیا ، حاج حسین افتخاری ، حاج جبار جباری ، حاج محمد ملکی ، حاج صفرعلی محمدی ، حاج علی اکبر زینلی و آقای رضا جابری فرد تشکیل و پس از استماع گزارش تعدادی از اعضا در خصوص مسائل مربوط به مسجد مطرح و پس از بحثو بررسیهای لازم و اخذ نظرات اعضا با توجه به جمیع جهات موارد ذیل تصویب و مقرر شد جهت اطلاع اهالی محترم دلگشا و روستاهای مجاور در تابلو اعلانات مسجد نصب گردد. تصمیمات به قرار زیر می باشد.
1. بدیهی است مسجد دلگشا جهت هزینه های جاری و تعمیر و نگهداری آن نیاز به کمک های مالی داشته و بایستی محلی برای آن در نظر گرفته شود لذا مقرر شد برای جبران بخشی از هزینه ها از برگزارکنندگان مجالس در مسجد مبلغی بدین منظور اخذ و رسید بانکی آن به پرداخت کننده تحویل گردد.
2. مقرر شد کلیه وجوهاتی که به هر عنوان جهت مسجد به اعضاّء هیئت امنا داده می شود رسید بانکی داده شود و لذا هیچگونه وجهی بدون رسید دریافت نمی گردد.
3. کسانی که می خواهند از قبرستان روستای دلگشا جهت تدفین متوفی یا آماده کردن قبر پیش از موعد مرگ متوفی و غسالخانه استفاده کنند قبل از اجرای هر کاری با هیئت امنا هماهنگی لازم به عمل آید.
4. مقرر شد جلسات هیئت امنا مرتبا بصورت هر فصل یکبار تشکیل و کلیه اعضا محترم حضور بهم رسانند.
5. ضمنا شماره حساب مسجد جامع دلگشا نزد پست بانک ایران به شماره 54092866012260/11 می باشد.
تبصره : در صورت عدم امکان پرداخت هزینه توسط بعضی اشخاص با صلاح دید هیئت امنا صورت می گیرد.
لازم به ذکر است صورتجلسه فوق به امضای کلیه اعضای محترم رسیده و یک رونوشت از آن برای پایگاه اینترنتی دلگشا جهت اطلاع رسانی ارسال شده است.
مقدمه:
از زمان بازیهای المپیک مکزیکوسیتی، پزشکان ورزشی توجه خاصی را به رقابتهای هوازی و تحملی در ارتفاعات 2000 تا 3000 متری و بیشتر مبذول داشتند. در جلسه ای که در ملبورن استرالیا در سال 1974 توسط فدراسیون پزشکی برگزار شد، مقرر گردید که ورزشکاران در ارتفاعات بالاتر از 2290 متر نهایت احتیاط را داشته باشند و همچنین در آن جلسه تصمیم گرفته شد که رقابتهای ورزشی بزرگ در مناطقی با ارتفاع بیش از 3050 متر برگزار نگردد.
اما به هر حال تعدادی از کوهنوردان جهت صعود به ارتفاعات گاهی روزها و یا هفته ها مشغول بالا رفتن از کوهها می باشند که آنها در معرض پاره ای از خطرات ناشی از صعود به ارتفاعات می باشند. برآورد شده است که سالیانه 35 میلیون نفرتوریست از کوههای غربی ایالت متحده، 40 میلیون نفراز کوههای آلپ و بیش از 100 میلیون نفر از دیگر مناطق مرتفع بازدید می کنند.
خصوصیات محیط فیزیکی در ارتفاعات:
* جا ذبه: کشش ناشی از جاذبه با افزایش ارتفاع کاهش می یابد به طوریکه در ارتفاعات 3000-2000 متری دویدن به سمت بالا به طور قابل محسوسی راحتتر می شود.
* مقاومت هوا: این مقاومت دراثر برخورد شدید جریان هوا بر روی سطح بدن ایجاد می شود. این مقاومت در ارتباط مستقیم با میزان تراکم اتمسفر می باشد که این تراکم با افزایش ارتفاع کاهش می یابد.
* درجه حرارت: دمای هوا به مقدار 2 درجه سانتیگراد به ازائ هر300 متر افزایش در ارتفاع کاهش می یابد.
همچنین سرعت باد در ارتفاعات بیشتر می شود. بنابراین در ارتفاعات میزان دمای بدن کاهش می یابد و همانطور که می دانیم یک ارتباط مستقیم قابل توجهی بین هیپوکسی و استرس ناشی از سرما وجود دارد.
* آلودگی هوا: موتورهای بنزینی در ارتفاعات بالا به خوبی کار نمی کنند و میزان تولید گازهای آلوده آنها افزایش می یابد.
همچنین جاده های باریک و تونلهای موجود در مناطق کوهستانی باعث افزایش تولید گازهای آلوده می شود.
* اشعه خورشید : اشعه مستقیم ماورائ بنفش (با طول موج295 نانومتر) به میزان 35% در ارتفاع 1000 متر افزایش می یابد. به دلیل کاهش در تراکم اتمسفر میزان جذب اشعه خورشید در ارتفاعات افزایش می یابد.
در ارتفاع 4000 متری میزان اشعه ماورائ بنفش 400 نانومتری 147% و اشعه ماورائ بنفش 300 نانومتری 250% افزایش می یابد.
* فشار نسبی اکسیژن: میزان فشار اکسیژن به طور موازی با کاهش تراکم اتمسفر کاهش می یابد. در ارتفاع 3000 متری میزان مولکولهای اکسیژن 31% کمتر از سطح در یا می شود.
استرس ناشی از ارتفاع:
تراکم هوا به طور پیشرونده با افزایش ارتفاع کاهش می یابد. به عنوان مثال، فشار بارومتریک در سطح دریا 760 میلیمتر جیوه است در حالیکه در ارتفاع 3048 متر به510 میلیمتر جیوه و در ارتفاع 5486 متر به نصف مقدار سطح دریا می رسد. در سطح دریا میزان اکسیژن9/20% می باشد در حالیکه میزان تراکم مولکولهای اکسیژن متناسب با کاهش فشار بارومتریک با افزایش ارتفاع کاهش می یابد. کاهش فشار اکسیژن باعث ایجاد تنظیمات فیزیولوژیک فوری و ایجاد تطابقهای دراز مدت می شود.
عادت کردن به ارتفاع:
خو گرفتن به ارتفاع به طور وسیعی پاسخهای تطابقی که باعث بهبود تحمل یک نفر به هیپوکسی ناشی از ارتفاع می شود را توصیف می کند. تنظیمات خو گرفتن به طو ر پیشرونده با افزایش ارتفاع اتفاق افتاده که رسیدن به سطح بالای تطابق نیاز به گذشت زمان دارد. به عنوان مثال برای عادت کردن به ارتفاع 2300متری به 2 هفته زمان نیاز است و برای هر 610 متر افزایش به ارتفاع به یک هفته زمان جهت تطابق احتیاج است.
برخی پاسخهای جبرانی نسبت به افزایش ارتفاع خیلی سریع اتفاق افتاده و برخی به هفته ها یا ماهها زمان نیاز دارد.
تطابقهای فوری:
* افزایش تعداد تنفس: هیپرونتیلاسیون اولین سد دفاعی در مواجه با ارتفاع می باشد.
گیرنده های شیمیائی موجود در قوس آئورت و شریانهای کاروتید کاهش فشار اکسیژن را شریانی را تشخیص می دهند. تحریک این گیرنده ها باعث افزایش تنفس و به تبع آن افزایش تمرکز اکسیژن در آلوئولار می شود و اکسیژن کافی را به ریه ها می رساند.
کاهش حس تشنگی در ارتفاعات باعث یک تاثیرمنفی بر روی تعادل مایعات بدن می شود. به علاوه قرار گرفتن درهوای خشک و سرد مناطق کوهستانی باعث تبخیر مایعات بدن در مجاری تنفسی می شود. از دست رفتن مایعات بدن باعث ایجاد یک دهیدراسیون متوسط وایجاد علائمی مانند خشکی لبها، دهان و گلو به خصوص در افراد فعال می شود.
* تسریع شدن جریان خون: در مراحل اولیه عادت کردن به ارتفاعات، ضربان قلب ساب ماگزیمال و خروجی قلب به میزان 50% نسبت به سطح دریا افزایش می یابد اما حجم ضربه ای قلب تقریبا بدون تغییر باقی می ماند.
تطابقهای دراز مدت:
* تنظیمات اسیدی پایه:
هیپرونتیلاسیون باعث افزایش تمرکز اکسیژن درآلوئولار شده در حالیکه یک حالت معکوس برای دی اکسید کربن اتفاق می افتد.در اثر این اتفاقات انتشار دی اکسید کربن از خون به ریه ها را داریم که در نتیجه آن دی اکسید کربن شریانی کاهش می یابد. از دست رفتن دی اکسید کربن از مایعات بدن باعث افزایش حالت بازی یا آلکالین در خون می شود.
* تغییرات خونی:
افزایش در ظرفیت انتقال اکسیژن در خون یکی از تطابقهای طولانی مدت مهم در ارتفاعات می باشد. این حالت با کاهش در حجم پلاسما و افزایش در تعداد سلولهای قرمز خون تحقق می یابد.
یک کاهش سریع در حجم پلاسما باعث افزایش تمرکز سلولهای قرمز در طول روزهای اول صعود به ارتفاعات می شود.
کاهش فشار اکسیژن شریانی باعث افزایش تعداد سلولهای قرمز شده که به آن پلی ستمی می گویند که به طور مستقیم باعث افزایش ظرفیت نقل و انتقال اکسیژن در خون می شود.
کلیه ها در طی 15 ساعت از صعود به ارتفاعات هورمونی به اریتروپوئتین را ترشح می کند. این هورمون پاسخ پلی ستمی را نسبت به کاهش اکسیژن شریانی تنظیم می کند.
در طی هفته های بعدی تولید سلولهای قرمز در مغز استخوان استخوانهای طویل افزایش یافته و بالا باقی می ماند.
* تطابقهای سلولی:
این تطابقها باعث تسهیل متابولیسم هوازی می شود که شامل موارد زیر می شود:
- تراکم عروق خونی در عضلات اسکلتی افزایش یافته وفاصله بین خون و بافتها کاهش می یابد.
- افزایش در تعداد میتوکندریها و آنزیمهای هوازی به همراه افزایش 16% در میوگلوبین ها باعث تسهیل اکسیژن رسانی می شود.
- افزایش در میزان ماده واسطه متابولیکی 2و3 دی فسفوگلیسرات در داخل سلولهای قرمز خون باعث افزایش اکسیژن می شود.
نویسنده: فیزیوتراپیست احسان قاسمی دانشجوی دکترای تخصصی فیزیوتراپی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تهران.
روستای دلگشا از توابع بخش کوهپایه (استان اصفهان) می باشد که در کیلومتر ۱۰۰ جاده اصفهان - نائین واقع شده است . این روستا از شمال با روستای سید آباد از جنوب با روستای مزرعه یزدی ، از مشرق با روستای میرلطف اله و از مغرب با پایگاه پدافند هوایی هاشم آباد (شهید عسگری) هم مرز می باشد.